پژوهش حاضر با هدف شناخت تفاوت های جنسیتی در آزمون ترسیم خانواده انجام گرفته است. نمونه این پژوهش توصیفی 218 دانش آموز دختر و پسر پایه سوم دبستان بود که از ناحیه 4 آموزش و پرورش شهر اصفهان به طور تصادفی انتخاب شدند. آزمون ترسیم خانواده با توجه به دستورالعمل آن اجرا شد و تفاوت هایی که در پژوهش های قبلی به عنوان تفاوت های جنسیتی در ترسیم های کودکان ذکر شده بود، فهرست شده و با استفاده از آزمون های آماری U من ویتنی و خی دو مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج آزمون U من ویتنی تفاوت معناداری را در 7 ویژگی از 10 ویژگی بررسی شده توسط این آزمون نشان داد، که شامل استفاده از رنگ های گرم، رنگ های سرد، تعداد رنگ ها، جزییات ضروری و غیر ضروری، تناسبات اندام و کلیشه های جنسی بود. تحلیل نتایج آزمون خی دو نیز تفاوت معناداری را در دو ویژگی که شامل ترسیم ارتباطات و ترسیم اول فرد هم جنس بود، نشان داد. نتایج این پژوهش موید وجود تفاوت بین دختران و پسران در آزمون ترسیم خانواده است، که در تحلیل های این آزمون در حوزه های تشخیصی در نظر گرفتن این تفاوت ها لازم به نظر می رسد.

زنان و مردان، علاوه بر آنکه در بازار کار از نظر نرخ مشارکت و بیکاری تفاوت قابل توجهی دارند، از لحاظ نوع شغل، ارتقای شغلی و در آمد حاصل از کار هم با شرایط متفاوتی روبه رو هستند. دراین مقاله، برای تحلیل وضعیت نامساعد زنان در بازارکار، به چند نظریه اصلی مثل نظریه های نئوکلاسیک، تجزیه شدن بازارکار و جنسیتی پرداخته شده است. این نظریه ها مکمل یکدیگرند و هریک بخشی از این تفاوت ها را بهتر توضیح می دهند. هدف ازاین پژوهش بررسی ابعاد جنسیتی ساختار شغلی از نظرتنوع شغلی، ارتقای شغلی و درآمد حاصل ازکار در ایران است که با استفاده از روش توصیفی و تحلیل های آماری نتایج سرشماری 1375 و آمارگیری هزینه و درآمد خانوار1379 و آمارگیری اشتغال و بیکاری 1382 انجام شده است. نتایج این تحقیق درجهت تائید نظریه ها و نشان دهنده محدودیت تنوع شغلی و فرصت های ارتقای شغلی برای زنان ایران است. علاوه براین، درآمد حاصل از کار زنان، حتی درسطوح تحصیلی برابر با مردان، به مراتب کمتر است. تفاوت های درآمدی در روستاها و در سطوح تحصیلی پایین بیشتراست. درمناطق روستایی و شهری به ترتیب متوسط درآمد سالانه مردان 2.2 و 8.1 برابر درآمد زنان است. در نتیجه، درساعات کار مساوی، مردان شهری 63 درصد بیشتر از زنان شهری درآمد کسب می کنند.

به دلیل اهمیت والای نوعدوستی در روابط اجتماعی و کارکردهای مثبت آن بر نظام اجتماعی، تحقیقات گسترده ای در این حوزه صورت گرفته است. برخی از این پژوهش ها به بررسی ارتباط جنسیت و نوعدوستی پرداخته اند. فرض عمومی و پذیرفته شده این است که رفتار نوعدوستانه مردان و زنان با یکدیگر متفاوت است و این تفاوت اساسا ناشی از نقش های جنسیتی است. پژوهش حاضر تلاش کرده است تفاوت های جنسیتی در رفتار نوعدوستانه را با لحاظ کردن نقش های جنسیتی مورد بررسی قرار دهد. روش به کار رفته در این پژوهش، روش پیمایشی است. جامعه آماری کلیه افراد 60-15 ساله شهر یاسوج هستند که 386 نفر بعنوان نمونه تعیین و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه می باشد که جهت تعیین اعتبار آن از روش اعتبار سازه به کمک تکنیک تحلیل عامل و جهت تعیین پایایی از شیوه هماهنگی درونی به روش آلفای کرانباخ استفاده شده است. نتایج پژوهش بیانگر آن هستند که تفاوت های جنسیتی تاثیری بر رفتار نوعدوستانه ندارد. به علاوه نقش های جنسیتی نیز ارتباط معناداری با رفتارهای نوعدوستانه نشان نمی دهند.

به علت اهمیت بنیادی امنیت و کارکردهای متعدد آن در سطوح فردی و اجتماعی، تحقیقات گسترده ای در این حوزه انجام شده است. بخشی از این تحقیقات به بررسی تفاوت های جنسیتی در احساس ناامنی پرداخته اند. فرض عمومیت یافته این است که زنان در مقایسه با مردان احساس ناامنی و ترس بیشتری می کنند. هدف اساسی پژوهش حاضر این است که تفاوت های جنسیتی در احساس ناامنی را در بین ساکنان شهر یاسوج بررسی کند. روش به کار رفته در این پژوهش، روش پیمایشی است. جامعه آماری، کلیه افراد بالاتر از 18 سال در شهر یاسوج بوده اند که 482 نفر به عنوان نمونه تعیین و با استفاده از روش نمونه گیری تصادف ی چند مرحله ای، انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته است که با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی با نرم افزار لیزرل تعیین اعتبار سازه شده و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ سنجش شده است. نتایج توصیفی پژوهش نشان داد که احساس ناامنی در بین ساکنان شهر یاسوج بالاست. به علاوه، نتایج تحلیلی تحقیق نشان داد زنان و مردان در احساس ناامنی، تفاوت معناداری دارند و احساس ناامنی زنان بیشتر از مردان است. بررسی تفاوت های جنسیتی در خرده مقیاس های چهارگانه احساس ناامنی، بیانگر این است که زنان و مردان در احساس ناامنی اقتصادی، اجتماعی و نوامیس تفاوت معناداری با یکدیگر ندارند، اما در احساس ناامنی جانی تفاوت معناداری وجود دارد و زنان بیش از مردان احساس ناامنی جانی می کنند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی ابعاد هویت در بین دانشجویان با تاکید بر نقش تفاوت های جنسیتی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان مشغول به تحصیل دانشگاه های شهر تهران بود. نمونه دربر گیرنده 1000 نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی انتخاب شده بودند. ابزارهای پژوهش عبارت بوند از مقیاس هویت دینی و ملی، و پرسشنامه تجدیدنظر شده سبک هویت. از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری در تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد گروه دختران در سه زیرمقیاس سبک اطلاعاتی، هنجاری و تعهد دارای میانگین بالاتری در مقایسه با گروه پسران است. این در حالی است که گروه پسران در زیرمقیاس سردرگم / اجتنابی بالاتری دارد. گروه دختران در کلیه زیرمقیاس هویت ملی و دینی دارای میانگین بالاتری در مقایسه با گروه پسران است. در مجموع پژوهش حاضر نشان داد کلیه زیرمقیاس های هویت اطلاعاتی، هنجاری و تعهد، هویت دینی و ملی در دانشجویان دختر در مقایسه با دانشجویان پسر بیشتر است. در حالی که هویت سردرگم و اجتنابی در پسران بالاتر است. این یافته ها موید وجود نابسامانی روان شناختی و اجتماعی در دانشجویان پسر در مقایسه با دانش آموزان دختر است و از آنجائی که قشر مذکر جامعه قشر فعال تر و پویاتر اجتماع به شمار می روند، لذا توجه جدی مسوولین ذی ربط را می طلبد.

مقاله حاضر به منظور تبیین مبانی تفاوت های جنسیتی زنان و رویکردهای حقوقی ناظر به ملاحظات و تفاوت های جنسیتی در حقوق است. این پژوهش با روش تحلیلی-توصیفی بر آن است تا این تفاوت ها و دلیل ایجاد آنها را مورد بررسی قرار دهد. بعلاوه سعی بر آن است تا تأثیر عدالت جنسیتی را بعنوان عاملی مستقل بر صلح پذیری جوامع و توسعه در اسناد بین المللی مورد سنجش قرار دهیم. از جمله مهمترین چالش های تفاوت جنسیتی در جرایم علیه تمامیت جسمانی، عدم سیاستگذاری بر مبنای عدالت جنسیتی، عدم وفاق در زمینه تعریف عدالت جنسیتی، مردسالاری در نهادهای سیاستگذاری، شکاف بین نهادهای پژوهشی و سیاستگذاری و ..... است. نتایج تحقیق نشان داد مبنای تفاوت جنسیتی در جرایم علیه تمامیت جسمانی، برتری جنس مرد نسبت به زن و یا تبعیض میان این دو به لحاظ جنسیتی نبوده بلکه مبنای این تفاوت به دلیل تفاوت در خلقت، وظایف و نقش های آنها و ... است. مقاله حاضر به منظور تبیین مبانی تفاوت های جنسیتی زنان و رویکردهای حقوقی ناظر به ملاحظات و تفاوت های جنسیتی در حقوق است. این پژوهش با روش تحلیلی-توصیفی بر آن است تا این تفاوت ها و دلیل ایجاد آنها را مورد بررسی قرار دهد. مقاله حاضر به منظور تبیین مبانی تفاوت های جنسیتی زنان و رویکردهای حقوقی ناظر به ملاحظات و تفاوت های جنسیتی در حقوق است. این پژوهش با روش تحلیلی-توصیفی بر آن است تا این تفاوت ها و دلیل ایجاد آنها را مورد بررسی قرار دهد.

با وجود اجماع دانشمندان علوم اجتماعی بر دینداری افزون تر زنان نسبت به مردان در کلیه ی ادیان و مذاهب، تبیین چرایی این الگوی باثبات تجربی یک معمای علمی محسوب شده است. برای حل این معما، جامعه شناسان نیز تلاش های نظری گوناگونی انجام داده اند که جدیدترین آن در اواخر قرن بیستم به عنوان «نظریه ی ترجیح ریسک» ارایه گردید. مدعای اصلی این نظریه آن بود که بخش مهمی از تفاوت های جنسیتی در دینداری را می توان به سطوح مختلف ترجیح ریسک یا ریسک پذیری/ریسک گریزی میان زنان و مردان اسناد داد. مطالعه ی حاضر در تداوم همین حوزه ی مطالعاتی جدید در جامعه شناسی دین در خصوص ارتباط ریسک پذیری/ریسک گریزی و دینداری در پرتوی یک مدل نظری ترکیبی شکل گرفت. از این رو، در سطح نظری تلاش شد تا با ترکیب نظریه ی جرم شناسانه ی «قدرت-کنترل» و نظریه ی جامعه شناسانه ی «ترجیح ریسک» مدلی برای تبیین جامعه شناسانه ی تفاوت های جنسیتی در دینداری تدوین گردد. سپس، در سطح تجربی تلاش گردید تا با مقابله ی این مدل نظری با داده های حاصل از جمعیت ملی مسلمانان ایرانی میزان انطباق و تناظر پیش بینی های این مدل نظری با داده ها و شواهد تجربی مورد ارزیابی و داوری سیستماتیک قرار گیرد. در مجموع، نتایج حاصل از این پژوهش حکایت بر حمایت تجربی مدل نظری مزبور در میان مسلمانان ایرانی داشت به نحوی که دو سازه ی «ساختار خانوادگی» و «ریسک گریزی» توانستند شکاف جنسیتی در تمامی ابعاد دینداری مسلمانان ایرانی را به طرز قابل ملاحظه ای کاهش دهند.

یکی از ویژگی های مهم هنرمندان که می تواند فرایند آفرینندگی را سهولت بخشیده یا کند نماید، شخصیت هنرمند است. این مطالعه با هدف شناسایی ویژگی های شخصیتی هنرمندان و تفاوت های جنسیتی آن ها طراحی شد. مطالعه حاضر از نوع علی - مقایسه ای بود. جامعه آماری این مطالعه، شامل تمامی هنرمندان شهرستان ازنا در استان لرستان بود که در اداره ارشاد این شهرستان در سال 1392 مشغول به فعالیت بودند. شرکت کنندگان 60 هنرمند (30 زن و 30 مرد) بودند که به روش داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. همه آن ها پرسش نامه شش عاملی شخصیتی هگزاکو (اشتون و لی، 2005) را تکمیل کردند. داده ها با روش تحلیل واریانس چند متغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین زنان و مردان تفاوت معناداری در گشودگی به تجربه وجود دارد. هنرمندان زن، به طور متوسط، نمرات بیش تری از هنرمندان مرد کسب کردند. بین دو گروه در صداقت، وظیفه شناسی، هیجان پذیری، سازگاری و برون گرایی تفاوت معناداری یافت نشد. توجه به پذیرش تجارب جدید، مولفه مهمی در چگونگی تعامل با هنرمندان، به ویژه زنان، و برنامه ریزی برای فعالیت های حرفه ای آنان محسوب می شود.